Yaşamın Biri Bin Para

Ellere dizlerinde
Hayata ekmek diye bakan
Bir demet gülü servet edinmiş
Kara toprağın kara kadını
Her demetinde ayrı bir çocuk gizli
Her biri bir defter bir silgi
Kolay dönüşmüyor koca servet mangıra
Bu toprakta gülün biri bir para
Geri dönüp baktığında
Bir metro köşesine sıkışmış
Yaşam dediğin palavra
Sat gülü ver parayı
Ver parayı al kalemi kitabı
Evde velet inler
Okulda öğretmen
Apartmanda yönetici aidat bekler
Vurmuş sırtına devlet baba
Hani vergim nerede diye sokağı dar eder
Apartman, okul nerede be
Bizde kalan
Rutubet kokan tek göz oda
Damı akan okul dedikleri üç beş sıra
Para mı
Ha
O bizde çok
Gelen ister giden ister
Emek mi
Boyun eğmeden kazanılan
Cebimize sokmadan
Çıyanın ağzına düşen üç beş lira
Bu toprakta yaşamın biri bin para
Aldığın oksijen verdiğin karbondioksit
Tepe tepe kullandığın yol
Var ya
Hepsi para
Kocamak parayla
Doğmak parayla
Pamuk bile parayla
Korkma
En son şu koydukları iki metrekare var ya
Hah işte o da parayla
Elde kalan?
Elle tutulmayan
Gözle görülmeyen

Tabut II

Ölümü getirdiler koydular önümüze,
Ayağımızın ucuyla itiverdik.
Korkumuzdan değil, 

Biz bu dünyaya çivi çakmaya geldik

Tabut I

Gıcırdayan kurtlu bir tabutta
İki metre kareye gömülen umutlarım
Yıllar sonra
Bir selvi boyunda arz edecek

Bekliyorum

Bekliyorum
Saat kulesinin önünde
Bire bir kala
Koşuşturuyor
Ayağında parlak iskarpin
Avucumdaki heyecanım yelkovanın peşinde
Çocuksu huylar içimde
Bekliyorum