Bir Eylül Meselesi

Bir Eylül meselesiydi tüm bu yaşananlar.
Güneşin hafif karaya çalmış yağmur bulutlarının arkasına saklanması.
Bulutların zayıflamaya başlamış güneşle köşe kapmaca oynayarak dalga geçmesi
Koca koca perdelerin sıcaktan nefret eden bedenime derin taze bir nefes aldırması
Esen meltemin son noktasının bir tutam ağarmış saçım olması
Hışırdayan yaprakların selamı; rüzgarın dilinden mai göklere salması
Dikilmiş pencereye; elimde dumanı rüzgara karışmış kahvemde yere ilk süzülen yaprağın tadı
Sonrası yağmurun toprak kokusuna vefası.

Ne Bekleyebilirdik Ki Geri Kalanlardan

Ne bekleyebilirdik ki geri kalanlardan,
Bi avuç toprak,
Baş ucuna kara bi selvi?
Ha duymadım!
İncik boncuk,
Bi sepet incir,
Bi de küçük semaver.
Cigaramı da yakıver!

Dede Efendi

Eee Dede Efendi bugün de ikindi oldu, güneş batayım derken yorulmuş kalmış baksana. Çok bunalmış olacak ki bulutların üstüne kurulmuş, ferahlamaya çalışıyor. Hangi torununun peşinden koşturdun bugün? Hangisinin eline şekerleme diye öğütlerinden tutuşturdun? Hangisine sevdayı, hangisine davayı hangisine sabanı anlattın?