Af

Elimizden lezzetti çekti aldı Hakk
Alın dedi, bu size müstehak
Dedik ya Rab
Bize af af af

Damla

Düşünce her damla çöle dönmüş yüreğimin bahtsız topraklarına,
İt gibi susamış çocuğun heyecanıyla çekti içine.
Nedendir bilmem bu hadsizliğin müsebbibi.
Nedendir bilmem bu hayat bulamama.
Ölçüp biçsen altı üstü bir yumruk anca gelecek yürek,
Yaşanmış yaşanacak binler yılın içinde yeşeremiyor.
Baş kaldıracak oluyor, sırtına bir tekme,
Nefes alacak oluyor böğrüne bir hançer!
İyi de bu bahstsızlık ne vakit geçer?

Dede Efendi

Eee Dede Efendi bugün de ikindi oldu, güneş batayım derken yorulmuş kalmış baksana. Çok bunalmış olacak ki bulutların üstüne kurulmuş, ferahlamaya çalışıyor. Hangi torununun peşinden koşturdun bugün? Hangisinin eline şekerleme diye öğütlerinden tutuşturdun? Hangisine sevdayı, hangisine davayı hangisine sabanı anlattın?

Bendeki Ben

Derdest olmuş nefesim,
Prangalar takılmış ruhum,
Zindana atılmış düşüncelerim,
Üzerinde veletlerin tepiştiği hislerim;
Hepsi birden benim,
Ben, beni var edene sahip olamayan.

Her nefesimde can çekişiyorum,
Tüm bilinmeyenler bir olmuş,
Gırtlağıma yapışmışlar, böğrüme böğrüme indiriyorlar yumruklarını.